Eksik Sevgi(li)ler

Dışarıda sicim gibi bir yağmur var. 
Çatıya düşen her damla yüreğime saplanan mızrak gibi kanatmakta bedenimi..
Ak saçlı pamuk bir dedem var benim. Her yağmur yağdığında aklıma onu getiririm.
Acılar onu kültablasında söndürülmüş izmaritler gibi yanık, yenik bırakmış..
“Ne zaman acıyı, sızıyı canının iliklerinde hissedersen işte o zaman büyürsün evlat” derdi. 
İşte bu sözler kilise çanı gibi tekrarlanmakta zihnimde..
Şimdi ona kor olan kalbimi, içinden alevler çıkan avuç içlerimi gösterip “artık bende büyümüş müyüm ihtiyar?” demeliyim. Buna mecalim yok..
Gözlerim bugün yine parçalı bulutlu. Soluk bir beniz, matlaşmış bir yüz ile anadan doğma beyazlıkta sürünüyorum ortalıklarda.
İçerisi hala sıcak. Aşk cehenneminin alevleri ısıtmakta etten kemiği. 
O kadar sıcak ki yağmurun ılıklığı bile yok evimde..
Onca kedere rağmen aptalca sırıtan oyuncak tavşanlarımı yakıyorum şimdilerde.
Bir kuklam kaldı geriye. İki nokta bir parantez olmayan şekilde..
Yanan her şeyin kırmızılığını seyretmek bir film şeridini daha geçiriyor gözlerimden.
Sevdiğim adamların yüzleri çiziliyor her resimde. 
Ve öyle bir aşktı ki hepsine sunduğum narkoz etkisi var kalbimde..
Söylenen hiçbir “seni seviyorum”un bu elem durumu ortadan kaldırabileceğine inanmıyorum artık.
Bütün sevgi(li)ler mi basit taklitler, ucuz matineler peşinde!..
Bunu bilmek, bunun farkında olmak sırf deli gibi aşıksın diye kandırılmaya göz yummak hala atmakta olan kalbe kalp masajı yapmak gibi bir şey..
Bu yapılan fedakârlık binlerce alkışı ayakta hak etmekte.
Üzülüyorum, yanıyorum ve hatta kederden ölüyorum. Ama biliyorum ki yalnız değilim..
Her gün bıkmadan usanmadan “seni seviyorum” yalanını söyleyen bir sevgilim, arkamdan kuyumu kazan arkadaşlarım ve yüzlerce sahte dostluklarım var benim!
Dert etmeyin, yenilmeyin ve hatta asla bu düşkünlüğünüzü ona hissettirmeyin..
Bir adam vardı sevdiğim aklımdan çıkmak bilmeyen bir de cümlesi..
O hep “Derinliğinizi anlamayan aşkın kıyısında yüzmeyin” derdi.
Ben mi?
Bense hep boğulurdum o kıyılarda..
Dokunmasanız bile ağlayacağım artık! Bir deniz yaratıp kendime içinde boğulacağım..





Pelin Yılmaz