Temyize giden sevdalar gördüm ben,
Gümrüğe takılıp açık artırmayla satılan, kelepir, kaçak mallardan farkı yoktu gözümde bu hayatın..
Ve sen...
Sen kendine hakim olamadığından, avukat olmak zorunda bırakılmıştın..
Sen yaşantılarından dert yandıkça ölüntülerim geldi aklıma..
Sen eyvah! diyordun..
Bense yine eyvallah...
Haddini kaybeden cümleler kurdum ardından..
Denedim, yokluğun azalmadı,
En büyük varlığım yokluğun şimdi..
Ve ben, sürrealist mutlulukların şairiyim artık..
Sen gözümden düştün çoktan,
Damla damla düştün, sağanak sağanak..
Yer yer parçalı bulutlu bakışlarım ondandır belki...
Ve ben, sürrealist mutlulukların şairiyim artık..
Sefa Özçelik
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Okuyoruz Çünkü..!